عبد اللّه حاجى صادقى
57
سيماى يهود در قرآن (فارسى)
برهمائيان ( كه به خداى پدر ، خداى پسر ، خداى مادر و حتى خداى همسر اعتقاد داشتند ) مقايسه كنند و جالب اينكه بسيارى از معارف عهدين با خرافات و انديشههاى بودائيان و برهمائيان تطبيق دارد و حتى بسيارى از داستانها عيناً همان است و اين همان مطلبى است كه قرآن تعبير كرده است كه اين حرف يهود و نصارى همانند ( و گرفته شده از ) كافران پيشين است . « 1 » 5 - انسان هر چه اوج بگيرد و شخصيت او بزرگ باشد از مرتبهء امكانى و عبوديت خارج نگشته و هرگز به مرتبه خدايى نخواهد رسيد . در فرهنگ اسلامى پيامبر اكرم كه اشرف و اعظم همه انسانها و انبيا و اوليا مىباشد بالاترين و والاترين صفتش كه حتى قبل از رسالتش مطرح مىشود ، مقام عبوديت او است . يعنى در تعظيم و تكريم نبايد افراط و تفريط كرد و انسان ممكن الوجود و مخلوق را هم مرتبه واجب الوجود و خالق قرار داد . اين فرهنگ كجا و فرهنگ يهود و نصارى كه بزرگان دين خود را فرزندان خدا مىدانند كجا ! 6 - قاتلهم الله ( خدا آنان را بكشد ) به معناى جنگ و كشتار خدا با آنها نيست بلكه نفرين و لعنت الهى است ، يعنى شايستگى و ارزش زنده بودن ندارند و از رحمت خدا دور باشند !
--> ( 1 ) . تفسير الميزان ، ج 9 ، ص 244 ، به نقل از : 8091 elhp ledalihP . V . Z . J . A sdumdE slepsoG naitsirhc dna tsihduB